Lang geleden
Oorspronkelijk was De Wilgenhof een traditionele schooltuin, waar getuinierd werd door leerlingen van scholen uit de buurt. Toen in de jaren negentig een aantal van die scholen gesloten werd, raakte de schooltuin in verval. In 2000 namen enkele buurtbewoners het beheer van de gemeente over en richtten op het terrein een tuin in waar kinderen in hun vrije tijd konden tuinieren. Er werd een cirkeltuin aangelegd, een groenteveldje, een kruiden- en pompoenhoek, er kwamen een wilgenhutje en een composthoop. Het terrein werd geleidelijk uitgebreid en kreeg steeds meer vorm, met wilgenhagen, duindoornstruiken, een vijver, fruitbomen en bessenstruiken. Bovendien werden er een stuk of dertig tuintjes uitgezet voor vaste tuiniers. Door de gevarieerde beplanting werd De Wilgenhof een lustoord voor vogels, kleine zoogdieren, reptielen en insecten.
Spooruitbreiding
In 2007 formuleerde de gemeente haar groenbeleid in het Groenstructuurplan Utrecht; spoorbermen en oevers van waterlopen werden aangemerkt als belangrijke ecologische verbindingen en met zijn ligging aan het spoor maakt De Wilgenhof daar deel van uit. De keerzijde van de ligging aan het spoor was en is dat De Wilgenhof te maken kreeg met de spoorverdubbeling tussen Utrecht Centraal en Leidsche Rijn (uitvoering werkzaamheden: 2015-2019). Het voortbestaan leek een tijd onzeker, maar vanwege het natuurbelang en de sociale functie van de tuin besloten ProRail en de gemeente om De Wilgenhof op min of meer dezelfde locatie te handhaven. Ongeveer een derde van het oorspronkelijke terrein verdween bij de spoorverdubbeling onder het talud, ter compensatie is de tuin aan de westpunt en oostpunt uitgebreid met een klein bosje en richting straat is er een strook bijgekomen, die in 2020 is ingeplant met twee heuse voedselbosjes, allerlei kleinfruit, bollen en vaste planten en met onder meer hop, kiwibes, druiven en bloeiende klimmers langs het hek.
Meer lezen over de Wilgenhof?
Een tuin op loopafstand. De tuinreis van Maria Evelein. Samenstelling, vormgeving en redactie Esther Boukema, fotografie Philippe Vélez McIntyre. s.l., 2005, 96 pp.
Vlindergids van Utrecht, vlinders ontdekken in Utrechtse tuinen en parken. Deze gids is samengesteld door een team van vrijwilliger-redacteuren van het Milieucentrum. Stichting Milieucentrum Utrecht, 2011, 64 pp. (Naast informatie over hoe vlinders leven biedt de Vlindergids een beschrijving van een tiental parken en tuinen in Utrecht waar ’s zomers vlinders te vinden zijn. Ter herkenning bevat de gids tekeningen van de meest voorkomende dagvlinders en rupsen. Ook geeft de Vlindergids tips voor een vlinderrijke tuin.)
‘Van schooltuin tot biologische buurttuin’, in: Pioniers in zelfbeheer. Utrecht: Stichting Milieucentrum Utrecht en Stichting Platform Utrechtse Natuur- en Milieugroepen, 2008, p. 38-43.
Met dank aan Trudie Jongkind, de auteur van dit boek, die een pdf voor openbaar gebruik beschikbaar stelde:
